Το δίλημμα δεν ήταν ποτέ Ευρώ ή Δραχμή.

5398_597844356916290_649790953_n
Το δίλημμα δεν ήταν ποτέ ευρώ ή δραχμή.
Το δίλημμά δεν ήταν ποτέ μέσα στην Ε.Ε. ή έξω από αυτή.
Το δίλημμα δεν ήταν ποτέ Ναι ή Όχι.

Οι όροι δεν άλλαξαν ποτέ, απλά κάποιες λεπτομέρειες είναι ενίοτε ευμετάβλητες. Πριν από λίγα χρόνια το δίλημμα ήταν Μνημόνιο ή όχι. Σήμερα έχει γίνει Μνημόνιο των Θεσμών ή Μνημόνιο Συριζα και οι μη κατέχοντες συνεχίζουν να ασπάζονται της υποτίμηση του βιοτικού τους επιπέδου που έχει γίνει καθεστώς. Για τους αμνήμονες η χώρα έχει πουληθεί από το 2010. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών συνεχίζουν να υπάρχουν, η εξόρυξη χρυσού και η ανυπολόγιστη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος στις Σκουριές Χαλκιδικής προς όφελος του Μπόμπολα καλά κρατεί, o βασικός μισθός παραμένει στα 495 ευρώ (και η γενιά των 700 ευρώ φαντάζει ουτοπία), η εργασία παραμένει ανασφάλιστη και οι υπερωρίες δεν πληρώνονται, ο ΕΝΦΙΑ συνεχίζει να εισπράττεται και τα μαγαζιά συνεχίζουν να λειτουργούν τις Κυριακές. Για να τα ξεκαθαρίσουμε λίγο λοιπόν, το συμφέρον δεν ήταν ποτέ εθνικό και το κράτος με την αστική τάξη έχουν αντίρροπα συμφέροντα με την εργατική τάξη. 

Τα διλήμματα είναι μια μορφή δημόσιας κοινωνικής συναίνεσης που εξουσιοδοτούν την κρατική μηχανή να πράξει τα δέοντα. Τα διπλωματικά παιχνίδια (και οι εκφάνσεις τους) πίσω από αυτά τα διλήμματα είναι πάντοτε πολύ ευρύτερα από το στενό πλαίσιο νοηματοδότησης που εκφράζεται στον δημόσιο διάλογο ενώ περιορίζονται στις αίθουσες συναντήσεων της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ και των πολιτικών τους υπασπιστών. Απορρέουν από αντιπαραθέσεις αστικών συμφερόντων, εκφράζονται με τελεσίγραφα και η έκβασή τους πιστώνει την πολιτική ηγεμονία στους εκάστοτε κρατικούς διαχειριστές.

Η αφομοίωση των διλημμάτων ως δημοκρατικό μέσο είναι μια μορφή προπαγάνδας που ασπάζονται οι κοντόφθαλμοι καθώς ένα δίλημμα είναι εξ’ ορισμού πολωμένο. Ακόμα και έτσι όμως, προκαλούν πανικό και άγχος καθώς η έννοια της ανάθεσης είναι βαθιά ριζωμένη στο σύγχρονο άνθρωπο που έχει γαλουχηθεί στη λογική του μη χείρον βέλτιστον και στην εκλογίκευση της υποταγής. Οι λαικές κατακτήσεις όμως δεν κηδεμονεύονται και δεν κερδίζονται από άλλους όπως και η λογική του λιγότερο κακού πιστώνει το καλό σε αυτούς που νοηματοδοτούν τις έννοιες κατά το δοκούν.

ANKYR796
Είτε με Ευρώ είτε με Δραχμή η καταπίεση και η οικονομική αφαίμαξη θα συνεχίσουν να υφίστανται και να οδηγούν σε αδιέξοδα. Η εκμετάλλευση των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων θα συνεχίσει να υπάρχει προς τέρψην του μεγάλου κεφαλαίου και η καταστολή των αντιφρονούντων θα συνυπάρχει με την ανέγερση φραχτών στη κρατική ατζέντα.

Οι κρατικές παραχωρήσεις, και όχι δικαιώματα, θα συνεχίσουν να είναι λίγες ή λιγότερες ανάλογα με την κομματική κρατική διαχείριση και τις οικονομικές συνθήκες των καιρών και για αυτό ένα δίλημμα οριοθετείται μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια.

Το πραγματικό διακύβευμα λοιπόν είναι η επικράτηση του φόβου και η περαιτέρω υποδούλωση σε οικονομικές και πολιτικές μειοψηφίες που παρασιτούν εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας, οι οποίες καταφεύγουν στο φασισμό ή στο φονταμενταλισμό όταν η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο τους, ή η πραγματική ελευθερία να δημιουργούμε τις επιλογές μας και τα πραγματικά ερωτήματα. Και οι πραγματικά επικίνδυνοι δεν είναι οι νεοφιλελεύθεροι που ψηφίζουν ναι αλλά αυτοί που συναρπάζονται από τις κρατικές ιαχές.

Value Valuer

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s