Η αισιοδοξία νοηματοδοτείται όταν είναι ενεργητική

Fatma_Shannan-627x310Διαβάζοντας τα ίδια και τα ίδια,βλέποντας τα ίδια και τα ίδια.Συνηθίσαμε να συνηθίζουμε.Πάντα γινόταν αυτό.
Οι πράξεις μας από την άλλη φτάνουν μόνο μέχρι την καταγγελία και την επανάπαυση όσο ήμαστε στο απυρόβλητο.
Πλέον δεν ήμαστε στο απυρόβλητο αλλά και να ήμασταν δεν θα έπρεπε οι πράξεις μας να διαφοροποιούνται.Τότε θα κάναμε μεγάλη πρόοδο και ένα μεγάλο βήμα
προς την κατάργηση της ανάθεσης και την απόκτηση κάποιων επιτυχιών,προσωπικών και συλλογικών.

Πρέπει να παραδεχτώ όμως ότι γίνονται κάποιες αποτελεσματικές και ουσιαστικές ενέργειες,μπορεί να γίνονται αργά και σταθερά όμως γίνονται.
Από αντιφασιστικές μοτοπορείες που δείχνουν στους μετανάστες ότι υπάρχει κάποιος που ενεργά τους υποστηρίζει μέχρι ανταλλακτικά και αλληλέγγυα εγχειρήματα με πρόταγμα μια αχρήματη και αλληλέγγυα κοινωνία.Δυστυχώς δεν μπορούμε να τα περιμένουμε όλα από την μια μέρα στην άλλη.Για αυτό μην απογοητεύεστε εύκολα.Να αρχίσετε να απογοητεύεστε όταν το μόνο που υπάρχει είναι η αδράνεια,τότε που ο φόβος θα μας έχει νικήσει όλους,τότε που όλοι θα έχουμε γίνει ρομποτάκια όπως η συντριπτική πλειοψηφία της σημερινής κοινωνίας παγκόσμια.

Από την άλλη δεν θα πρέπει να ήμαστε και αισιόδοξοι αν δεν κάνουμε τίποτα,δεν θα πρέπει να ήμαστε λοιπόν παθητικά αισιόδοξοι.Αυτό λέγεται μοιρολατρία και είναι χαρακτηριστικό της πνευματικής ένδειας που σπιλώνει την κοινωνία μας.
Τι θα πει “όλα θα αλλάξουν” αν εσύ είσαι στο σπίτι σου και βλέπεις τηλεόραση?
Τι θα πει “δεν μπορεί,κάποτε θα ανακάμψουμε” όταν εσύ ο ίδιος πέφτεις ακόμα πιο κάτω ?
Τι θα πει ,”μετά την καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος” όταν οι ζωές μας δεν είναι ένα απλό δελτίο καιρού?
Τέλος τι θα πει ότι “πρέπει να ήμαστε αισιόδοξοι” όταν σε βλέπω και απογοητεύομαι ?

Αυτό είναι που με πειράζει περισσότερο,οι άνθρωποι που δεν έχουν μάθει να σκέφτονται λογικά και θεωρούν ότι όλα θα γίνουν καλύτερα σε λίγα καιρό .
Είναι πολύ δύσκολο να λες ότι είμαι απαισιόδοξος γιατί είναι ενάντια στην φύση του ανθρώπου αλλά ναι, πρέπει να είσαι απαισιόξος όταν δεν κάνεις τίποτα πέρα από το να ζεις μια προγραμματισμένη και κυκλική ζωή επαναλαμβάνοντας τα ίδια πράγματα μέρα με την μέρα,μήνα με τον μήνα και χρόνο με τον χρόνο αναγνωρίζοντας πάντα κάποια αρχή από πάνω σου.Είναι αυτό που με πειράζει περισσότερο,οι παθητικά αισιόδοξοι.
Δεν θες να κάνεις τίποτα και δεν σε πειράζει ότι καθημερινά πεθαίνουν άνθρωποι και αρκετά παιδιά μένουν νηστικά 3 και 4 μέρες?
Είναι λυπηρό για σένα και για την κοινωνία,αλλά είναι ακόμα πιο λυπηρό να είσαι αισιόδοξος,να είσα παθητικά αισιόδοξος.Είναι οξύμωρο,είναι ασυμβίβαστο.

Ζούμε σε ένα σύγχρονο 1984,το βιβλίο του Όργουελ θυμίζει πολύ την εποχή μας αν κάνει κάποιος τις ανάλογες συγκρίσεις.Χρειάζεται άμεση δράση,χρειάζονται αυτοί οι σπίθες που έχουν ανάψει από μικρές κοινωνικές ομάδες να πλαισιωθούν από περισσότερους και περισσότερους και να γίνουν πηρύνες,χρειάζεται φαντασία,αλληλεγγύη,αυτοοργάνωση,στρατηγική και συνεχής δραστηριοποίηση.
Ίσως κάποτε ξεπεράσουμε σε μεγαλύτερο βαθμό το στάδιο της αντίδρασης και περάσουμε στο στάδιο της δράσης.
Ίσως αυτή η εποχή να είναι πολύ μακριά αλλά αν τα παρατήσουμε η δεν μας πλαισιώσει η κοινωνία ίσως αυτή η εποχή να μην υπάρξει ποτέ.

“Είμαι αισιόδοξος”.Μη το πείς ,ακόμα.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s