Οι ψυχές ,στις σιωπές γεννιούνται όμως και σε αυτές πεθαίνουν

Ξυπνώντας μια αδύναμη μέρα,πνιγμένος στην σιωπή,
που περιορίζει τον ουρανό και με μικραίνει.

Δεν στεναχωρήθηκα ποτέ,δεν άγγιξα την ψυχή μου πολλές φορές,
Είχα συνηθίσει βλέπεις να κρύβομαι.

Και ας μην μου άρεσε η ζεστασιά,μου θύμιζε πως το μυαλό σωπαίνει.
Πως λιποψυχεί.

Είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι έχουν ακόμα όρια,δεν τα ξεχνούν .
Το θυμάμαι σαν την πρώτη φορά όμως δεν έχει σημασία.

Και εσύ που είσαι κοντά μου δες,
η ζωη τα φερνει ευκολα και δυσκολα.Μα περισσότερο δύσκολα.

Και εσύ που είδες, άκου πως υπαρχουν ακομα ανθρωποι και αληθειες
δεν είναι ακόμα ελεύθερες ,αλλά μπορείς να τις αντικρύσεις αν δεν έχεις χαθεί.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατότερο από όσα βλέπεις
από όσα μπορείς να ακούσεις,από όσα μπορείς να νιώσεις.

Και ενώ μας έλεγες πως όλα πάνε άσχημα,εμείς κρυβόμασταν πίσω σου
πίσω μας,πίσω από την ζωή και την αλήθεια.

Ίσως  να πήγαν και καλά αυτό μπορώ να το δω,
να πήγαν ναι ,αλλά εμείς δεν τραβήξαμε μαζί τους .

Σου λέγαμε να μισεις τους συμβιβασμους,την συντηρηση.
Να αμφισβητείς και να μην ξεχάσεις να δημιουργείς.

Να χρησιμοποιείς την φαντασία και να πιστεύεις την ψυχή,
ν’ αποχαιρετάς την δύναμη και να ανακαλύπτεις την αδυναμία

Μην συμφωνήσεις ,θα χαρώ και θα με γεμίσει ελπίδα ,
βρες την αλήθεια,την δική σου αλήθεια.

Ήμαστε το τίποτα και ήμαστε τα πάντα μαζί,
η ουσία είναι να ήμαστε.

Να προσεχεις τι κανεις και τι δεν κάνεις ,τι λες και τι δεν λες.
Είναι περίεργα εκεί μέσα.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s