Οι ουτοπίες γεννιούνται ,δεν παραγγέλνονται

Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι περισσότεροι είναι στον κόσμο τους,το πρόβλημα είναι ότι προσπαθούν να πιστεύουν ότι υπάρχει μόνο ο δικός τους.Η απάθεια είναι συνειδητότατη επιλογή λοιπόν απλά κρύβεται κάτω από το πέπλο της δήθεν άγνοιας και εκμηδενισμού-ισοπέδωσης κάθε δίκαιου αγώνα.Βρίσκεται λοιπόν μια νέα παραφρασμένη έκφραση “αν όχι εμείς,όχι εμείς,αν όχι τώρα,όχι τώρα” που καταλήγει στην συνεχιζόμενη αλλοτρίωση και επανάπαυση στην συσσωρευμένη γενίκευση.Βασικό συστατικό είναι ο φόβος ,οι τάσεις φυσής και η απουσία ενοχών.Η μόνη ελπίδα πλέον  είναι να καταργηθούν τα πνευματικά όρια και να εξαλείψουμε τις φοβίες και την αντίληψη ότι έχουμε κάτι να χάσουμε.Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε,μόνο να κερδίσουμε.

Το μόνο που χάνουμε αυτή την στιγμή είναι η προσωπική και η κοινωνική μας ελευθερία,γίνομαστε κάθε μέρα όλοένα και περισσότερο αυτόματα που ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε,που θεωρούμε φυσιολογικό το μέτριο και την αναγωγή μια ήσυχης ζωής και αποξενωμένης από την κοινωνία ως την ιδανική ζωή υπό το πρίσμα της μετριοπάθειας και της πλήρης απουσίας φιλοδοξιών και ονείρων.Όχι φίλοι μου ,αυτό είναι το τέλμα και όχι το ιδανικό.Είναι μια κοινή ήσυχη ζωή που ονειρεύεται έναν ήσυχο θάνατο.Κανείς δεν γεννιέται άχρηστος,άχρηστος γίνεται στην πορεία της ζωής του όσο δεν ανατρέπει την μη χρησιμότητά του.Βλέπω συνεχώς νέα παιδιά,εκπαιδευμένα αλλά πλήρως αμόρφωτα να δημιουργούν με την φαντασία τους δικούς τους κόσμους και να κρύβουν ασυνείδητα αλλά και συνειδητά την πραγματικότητα με όλες τις της συνέπειες.

Το σύστημα έχει δουλέψει πολύ καλά τόσα εκατοντάδες χρόνια τώρα,σε έχει κάνει να πιστέψεις ότι μέχρι εκεί μπορείς να πας και πάντα με την αναγνώριση κάποιας αρχής από πάνω σου.Έχεις πιστέψει ότι μπορείς μόνο να κερδίσεις παίρνοντας από τον διπλανό σου και ποτέ από τους έχοντες και κατέχοντες  πλούτο και εξουσία.Το βλέπεις πόσο μικρός είσαι τελικά και μόνος σου.Είναι η ώρα να το παραδεχτείς ότι είσαι ανάξιος κάθε σημασίας,ήρθε η ώρα να αρχίσεις να λειτουργείς για σένα χωρίς να αναθέτεις την πορεία της ζωής σου σε άλλους.

Το σύστημα λοιπόν έχει αφομοιώσει τους περισσότερους,δεν σκεφτόμαστε πλέον δημιουργικά και ακόμα και όταν δημιουργούμε το περιεχόμενο είναι υπο την επίβλεψη κάποιας ανώτερης εξουσίας.Καλλιτέχνες,μουσικοί,ζωγράφοι με ελευθεριακά χαρακτηριστικά έχουν εξαλειφθεί και την θέση τους έχουν πάρει απολιτικ ανεύθυνοι αρτίστες που υποστηρίζουν συνειδητά η μη την υφισταμένη κατάσταση.Και όχι ,το να παίξεις σε μια εκδήλωση του ΚΚΕ ή του Συριζα δεν είναι κάτι ,είναι ένα τίποτα.

Ακόμα και μια μεγάλη μερίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου έχει αρχίσει να ανακυκλώνεται και να περιορίζεται σε εκδηλώσεις εσωτερικής κατανάλωσης χωρίς ίχνος κοινωνικής απεύθυνσης.Μια ελιτιστική αντίληψη που λέει ότι όποιος δεν είναι μαζί μας είναι και εχθρός μας.Πρέπει λοιπόν να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε έξυπνα και στρατηγικά αφήνοντας πίσω μας τις ατομικιστικές καταβολές και γρήγορα-γρήγορα να προσπαθήσουμε να εμπλέξουμε τον λαό σε δράσεις που αποτελούν το αντίπαλο δέος και όχι σε μονοήμερες απεργίες υπό την καθοδήγηση των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Μην ξεγελιέστε.Όσο ο κόσμος δεν είναι έτοιμος και η ετοιμότητα του περιορίζεται σε μια πορεία με τα κλασικά συνθήματα και τον φρέντο καπουτσίνο στο χέρι η επανάσταση δεν θα έρθει.Η επανάσταση θα πάρει αρκετό καιρό να έρθει αλλά αν δεν βάλουμε τις βάσεις και τα θεμέλια από τώρα δεν θα έρθει ποτέ.Δεν είμαστε λίγοι ,απλά δεν είμαστε οργανωμένοι και δεν εννοώ σε κόμματα.Έχουμε να δώσουμε κάποια εναλλακτική στον κόσμο πέρα από την κατάργηση της υφισταμένης κατάστασης.Μετά τι;Τα κίνητρα της ελεύθερίας και της αυτονομίας μάλλον φαίνεται πως δεν υπερνικούν την απάθεια.Μήπως θα πρέπει να ξεκινήσουμε από πιο απλά πράγματα αρχικά ή μήπως δεν θέλουμε μαζί μας τον λαό ;

Συγκεκριμένες προτάσεις θα έρθουν από την ζύμωση του κόσμου,την αλληλεγγύη,την αποκέντρωση σε γειτονιές,σωματεία,σχολεία,πανεπιστήμια,χώρους δουλειάς και στον δρόμο.Κόσμος διαφορετικός,κόσμος καινούριος,κόσμος από παντού εκτός βέβαια εκείνους με φασιστικές ιδεολογίες.Μπορεί κάποιες συνήθειες του μικροαστού να είναι βαθιά ριζωμένες στην κουλτούρα του αλλά αυτό θα έιναι και το μεγάλο στοίχημα.Αν καταστεί δυνατό να τους δεχτείς όλους και να συνδιαμορφώσεις από κοινού κάποια αποτελεσματικά πράγματα.Δεν είναι εύκολο,είναι πολύ δύσκολο και κυρίως δύσκολο στην αποδοχή του και ακόμα είμαστε στους πρόποδες.

Αλλά οι ουτοπίες γεννιούνται,δεν παραγγέλνονται.Είμαι αισιόδοξος γιατί σιγά σιγά γίνονται κάποια βήματα σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα που αν αποδειχθούν σταθερά στην καθαρότητα και μεταβλητά και ευέλικτα ανάλογα με τις επιταγές των περιστάσεων θα έχουμε και αποτελέσματα σιγά σιγά.Δεν προσπαθώ να δώσω ελπίδες,αυτές δημιουργούνται επι του προσωπικού.Καλό,δημιουργικό,αποδοτικό,αποτελεσματικό αγώνα σε όλους και πάντα με πρόταγμα την κοινωνική απεύθυνση κατ’εμέ.Χωρίς αυτή δεν γίνεται τίποτα.Οι ουτοπίες για αυτό λέγονται ουτοπίες,αν μείνουν μόνο στην φαντασία μας σημαίνει ότι δεν είμαστε άξιοι για αυτές.Και επειδή άρχισα με κλισέ θα τελειώσω και με κλισέ .Δεν έχει σημασία πόσο αργά προχωράς όσο δεν σταματάς.

“Abandon all hopes of utopia – there are people involved.”
Claton Cramer

 

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s