Για την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξη του κινήματος των πλατειών

Δεν ήταν γιορτή,δεν είναι εκδήλωση,δεν αρμόζει στην ουσία του γεγονότος να μεταφραστεί με αυτόν τον τρόπο.Δεν πρόκειται να παρουσιάσω αναλυτικά όσα έγιναν,πάνω-κάτω τα ξέρετε όλοι.

Δεν ήταν λοιπόν γιορτή,ήταν επανάσταση.Επανάσταση αρχικά απέναντι στο πολιτικό σύστημα και με τον καιρό πνευματική εσωτερική επανάσταση.Επανάσταση απέναντι στον καναπέ,επανάσταση απέναντι στην συνήθεια,επανάσταση απέναντι στην ρουτίνα,επανάσταση απέναντι στην κοινωνική απομόνωση και στην έντονη εσωτερίκευση των προσωπικών μας προβλημάτων.

Δεν πήγαμε για καφέ λοιπόν ούτε για να πιούμε άλλη μια μπύρα σε μια πλατεία.Σε αυτή την πλατεία γνωρίσαμε τον γείτονά μας,γνωρίσαμε την συντροφιά της ανιδιοτέλειας,την δημιουργία,την συζήτηση και συνδιαμόρφωση στην λαική συνέλευση.

Ζυμωθήκαμε πολιτικά και γνωρίσαμε καινούριες ιδέες.Αναπτύξαμε πρότυπα αξιών και προσπαθήσαμε να τα μετουσιώσουμε στην πράξη και να τα επικοινωνήσουμε και σε άλλους που δεν είχαν γνωρίσει ακόμα την πλατεία.

Η πλατεία άφησε και παρακαταθήκες όμως.Τα κινήματα κατα των χαρατσιών,πολλές νέες συνελεύσεις γειτονιών κλπ κλπ συσπείρωσαν εκ νέου τον κόσμο και μετά τα κινήματα των πλατειών.

Και όσοι αριστεροί και δήθεν αναρχοπατέρες κράζουν και διαμορφώνουν μια επιθετική στάση προς το κίνημα των πλατειών κατηγορώντας και περιπαίζοντας το γεγονός ότι διαλέξαμε την φαντασία και την δημιουργία αντί της ωμής βιας που η μέγιστη αποτελεσματικότητά της είναι να πιεις μερικές παραπάνω μπύρες στα εξάρχεια λέγοντας πόσο αναρχικός και πόσο μάγκας είσαι που πέταξες μια μολότοφ στους μπάτσους και κάνοντας μερικά παραπάνω μπάχαλα.

Μην παρερμηνεύσετε ότι λέω,όταν η βια έχει μια μαζικότητα και έχεις τα μέσα και την δυναμική να την υιοθετήσεις τάσσομαι υπέρ της.Η λουμπεναρία των 20 ατόμων όμως που προκαλεί μπάχαλα για να ξεκαυλώσει μόνο κακό μπορεί να κάνουν στον δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση.Χαλαρώστε λίγο,ούτε τα μέσα να γίνουμε ΕΑΜ έχουμε,ούτε και την μαζικότητα του κόσμου.Και ούτε αποτέλεσμα έχουμε με δυο-τρεις μέρες τον χρόνο σαν την 12η φλεβάρη περιμένοντας πότε θα περάσουν το επόμενο μνημόνιο για να βγούμε στον δρόμο.Όπως λέγανε και τον Μάη του ’68 στη Γαλλία ‘Η φαντασία στην εξουσία’ έτσι και εγω αντιλαμβάνομαι αυτό το πρόταγμα σαν την μόνη διέξοδο.

Δημιουργήσαμε λοιπόν κάποια νέα πρότυπα ζωής και αποδείξαμε πως μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη.Κάναμε πράγματα που δεν είχαμε φανταστεί ότι θα τα κάναμε ποτέ.Κοιμηθήκαμε στις πλατείες με άτομα που μπορεί να είχαμε γνωρίσει την ίδια μέρα και ξυπνήσαμε το πρωί από το φως του ανατέλλοντος ηλίου ενώ δίπλα μας περνούσε ο κόσμος που πήγαινε στις δουλειές του με τα πρωινά δρομολόγια του μετρό.

Ποτέ δεν επιβάλλαμε σε κάποιον να ασπαστεί τις κοινές ιδέες που είχαμε αναπτύξει στις πλατείες και εν αντιθέση με άλλα κινήματα αποφύγαμε φαινόμενα σεχταρισμού και δογματισμού.

Είχαμε πολλές ωραίες στιγμές παρ’ όλη την τρομοκρατική και αστυνομική βία που δεχθήκαμε.Καταφέραμε να κρατήσουμε τις πλατείες για περίπου 3 μήνες παρ΄ όλη την πίεση που μας ασκούσε το σύστημα.

Ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό στο τέλος κάθε μέρας να καταφέρνουμε να κάνουμε συνέλευση με κάποιες φορές τουλάχιστον 500.000 κόσμο στην πλατεία.

Ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό στο τέλος κάθε μεγάλης συγκέντρωσης να καταφέρνουμε να μην έχουμε απώλειες και να κρατάμε στο τέλος κάθε μέρας την πλατεία ανοιχτή στον κόσμο.Σε αυτό βοήθησε η ανιδιοτελής αλληλεγγύη του κόσμου που βοηθούσε τις περισσότερο ευπαθείς ομάδες με μάλοξ,ριοπάν,μάσκες και της αμέριστη συμπαράστασή του καθώς και το υπαίθριο ιατρείο πρώτων βοηθειών με εθελοντές γιατρούς και διασώστες της πλατείας συντάγματος.

Σίγουρα υπήρξαν και μελανά σημεία αλλά κατ’ εμέ είναι μηδαμινής σημασίας αν τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα ελπιδοφόρα.

Με συγχωρείτε που αναφέρομαι μέσα στο κείμενο συνεχώς με τον όρο εμείς καθώς σίγουρα δεν εκφράζω την άποψη όλων αλλά το εγώ αυτούσιο σίγουρα δεν εναρμονιζόταν με την φύση αυτού το κινήματος οπότε επέλεξα να διατηρήσω αυτή την στάση.Εξάλλου πιστεύω πως εκφράζω σημαντική μερίδα του κόσμου που συμμετείχε σε αυτό το κίνημα.

Καταλαβαίνετε ότι μπορώ να γράφω 2 μέρες ακόμα για όσα συνέβησαν εκεί όμως θα ξεφύγω του σκοπού του κειμένου.Θέλω λοιπόν να τονίσω ότι πρέπει να παραστούμε όλοι την Παρασκευή 25 Μαίου σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας με αφορμή την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξη του κινήματος των πλατειών.

Θα σας δω στο Σύνταγμα στις 6,θα ακολουθήσει Συναυλία.

Ακολουθεί ένα βίντεο που έχω επιμεληθεί κατά την διάρκεια της συμμετοχής μου στην ομάδα multimedia της πλατείας συντάγματος.

Advertisements

1 Comment

Filed under Uncategorized

One response to “Για την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξη του κινήματος των πλατειών

  1. pantelis

    Ένα μεγάλο μπράβο στον συντάκτη …
    Νιώθω ειλικρινά περήφανος ,που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στην χώρα μας….
    Που έχουν αξιοπρέπεια ,εντιμότητα, δύναμη ψυχής κουράγιο και όραμα ελπίδας…….
    Με αυτή την διαπίστωση δεν βαδίζουμε στα τυφλά εκλιπαρώντας τους δανειστές μας … Μπορούμε και μόνοι μας από την αρχή…
    Θα παραθέσω κάποιους στίχους που έρχονται στον νου χωρίς σκέψη και κόπο……
    If you can make one heap of all your winnings
    And risk it on one turn of pitch-and-toss,
    And lose, and start again at your beginnings
    And never breath a word about your loss;
    Ράντυαρντ Κίπλινγκ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s