Η ”αριστερή” διαχείριση των μνημονίων και της λιτότητας είναι ο πόλεμος κατά του ορθολογισμού.

Ο Συριζα κάλεσε προς συμμετοχή στην απεργία της 12/11. Πρόκειται για την απεργία που καλέστηκε για την εναντίωση στις κυβερνητικές πολιτικές της λιτότητας που φέρνει το 3ο αριστερό μνημόνιο που ο Σύριζα υπερψήφισε. Ήταν η πρώτη μαζική απεργία που έγινε μετά την ψήφισή του μνημονίου και ο Σύριζα προσπάθησε τεχνηέντως να θολώσει το τοπίο. Να μην αποτελέσει το ξένο σώμα, να διαδηλώσει εναντίον του(!).

12227658_10153472355288961_5367076754496825917_n

Θα μπορούσε να είναι το σουρεαλιστικό σενάριο ενός βιβλίου η μιας ταινίας αλλά δεν είναι. Είναι η πραγματικότητα. Και το 1984 του Όργουελ μοιάζει να επαληθεύεται με ένα ανασκευασμένο σενάριο. Πίσω όμως από κάθε σενάριο βρίσκεται και μια συλλογιστική πορεία που έχει ένα τελικό σκοπό. Ο Σύριζα ποντάρει ακόμα πολλά στη λογική της θυματοποίησης του και στη λογική της μετάθεσης της πηγής των κοινωνικών προβλημάτων πέρα από τα στεγανά του κόμματος και προς την Ευρωπαική Ένωση λες και έχει προβάλλει κάποια σθεναρή αντίσταση. Ποντάρει στη λογική του αναπόδραστου των μνημονίων που δεν ευθυγραμμίζονται με τα ιδεολογικά του κριτήρια και στην αριστερή τους διαχείριση. Ποντάρει στη λογική της ελπίδας που ήρθε(;), έρχεται(;) και φροντίζει να αναζοπυρώνει αυτή την ελπίδα σε θεωρητικό επίπεδο. Να γίνεται και ο κλέφτης και ο αστυνόμος.

O Σύριζα δεν θέλει με τίποτα να αποκτήσει μια αριστερή ιδεολογικά αντιπολίτευση, γιατί έχει αποποιηθεί αυτή την ιδεολογία και οι αντιθέσεις είναι εμφανείς πλέον. Δεν διατηρείται η εξουσία φυσικά με πίστη σε ιδεολογίες. Αρκεί η ιδεολογία του περιρρέοντος πλούτου γύρω από τους κρατικούς θρόνους του Τσίπρα και της της παρέας του.

Η δημιουργική ασάφεια είναι η νέα διαχείριση της πολιτικής πραγματικότητας γιατί δεν υπάρχουν απαντήσεις. Γιατί υπάρχουν μόνο οι εντυπώσεις και γιατί δεν υπάρχει λογική. Γιατί ο μόνος τρόπος απεύθυνσης στην κοινωνία είναι η προπαγάνδα και η επίκληση στο συναίσθημα και στο θυμικό. Γιατί υπάρχει μόνο ένα σχέδιο και αυτό είναι η πλήρης καταπάτηση των πολιτικών και εργασιακών δικαιωμάτων και η περαιτέρω όξυνση της οικονομικής αφαίμαξης που βιώνουν τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα τα τελευταία 5 χρόνια. Απλά πρέπει να αλλάζει ο διαχειριστής του κάθε τόσο. Εξάλλου ο καπιταλισμός είναι ένας χαμαιλέων που ξέρει να καμουφλάρεται και να ευδοκιμεί σε ποικίλα πολιτειακά και κοινωνικά περιβάλλοντα.

CTmJB7RVEAAvqZd

O Σύριζα λοιπόν εκτός λοιπόν από το να λαικίζει στα τηλεδελτία, προσπαθεί να λαικίσει και στους δρόμους και να κερδίσει το επικοινωνιακό παιχνίδι. Και φυσικά τον βολεύει η διαχείριση των υποτιθέμενα αντιτιθέμενων τάσεων στο εσωτερικό του όπως το τμήμα Εργατικής Πολιτικής και όσα άτομα έχουν μείνει στην νεολαία του και δεν έχουν πάει στον Λαφαζάνη καθώς δημιουργεί εντυπώσεις περί της ηγεσίας που προσπαθεί να διαχειριστεί το μνημόνιο με κοινωνικούς όρους και την βάση που βάζει τις κόκκινες γραμμές και ελέγχει την ηγεσία.

Και κατεβαίνει και στους δρόμους. Και όταν εκδιωχθεί από το πεδίο των δρόμων όπως εκδιώχτηκαν και τα μέλη της νεολαίας του που πριν μια εβδομάδα ήθελαν να συμμετέχουν στη πορεία κατά του φράχτη του Έβρου που ο Σύριζα έλεγε ότι θα γκρεμίσει, θα θυματοποιηθεί ακόμα περισσότερο.

Ο Σύριζα φιλτράρει και υποκαθιστά την πραγματικότητα για να παραμείνει στην εξουσία. Βαφτίζει το όχι σε ναι, διαδηλώνει εναντίον του, ο αρχηγός του φωτογραφίζεται με τις γιαγιάδες της Μυτιλήνης που βοηθάνε τους πρόσφυγες που το Ελληνικό κράτος και η Ε.Ε. πνίγουν στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, καταργεί την ομάδα Δέλτα και αυτή επανεμφανίζεται στους δρόμους και η Eldorado συνεχίζει να καταστρέφει το Δάσος στις Σκουριές Χαλκιδικής και να μολύνει το περιβάλλον.

Ο βουλευτής Τρικάλων με το Σύριζα Χρήστος Σιμορέλης λέει πως ”Και να μην υπήρχε το μνημόνιο θα έπρεπε να το έχουμε εφεύρει”, ο Προβόπουλος τοποθετείται στην Eurobank ενώ ο Σύριζα φώναζε οτι θα τον στείλει σε Ειδικό Δικαστήριο, ο Βενιζέλος τοποθετείται στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και οι Σταματάκη και Καρακώστα του Σύριζα ψήφισαν την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ το Σεπτέμβριο ενώ τον Οκτώβριο πρωτοστάτησαν στη κινητοποίηση ενάντια στην παραχώρηση εκτάσεων του Δημοσίου από τον ΟΛΠ.

12109279_1129631920383326_6932571560265388277_n

Προκειται για τακτικές μιας ευρύτερης επικοινωνιακής στρατηγικής διαχείρισης και είναι κάποιες από τις πολλές αντιφάσεις του Σύριζα που θα δούμε και στο μέλλον. Γιατί μαζί με τον Σύριζα που ήρθε για να εφαρμόσει πιστά το 3ο μνημόνιο που δεν μπορούσαν να εφαρμόσουν πλέον οι ΣαμαροΒενιζέλοι, έπρεπε να έρθει και η ακόμα μεγαλύτερη εξειδίκευση του χειρισμού των εντυπώσεων και της επικοινωνιακής προπαγάνδας και αυτό είναι πλέον το μόνο πεδίο που μπορούν να δημιουργήσουν απήχηση. Ο ορθολογισμός είναι ακατάλληλος πλέον για μια κοινωνία που έχει μάθει να λειτουργεί συναισθηματικά και να αποδίδει την οργάνωση της στους πολιτικούς υπασπιστές του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης, ενώ αυτή διαφημίζει τις τράπεζες που θα της πάρουν το σπίτι.

Υ.Γ.

Για να μιλήσουμε και για απεργίες και όχι για 24ωρες εκτονώσεις της κοινωνικής οργής να θυμίσω ότι η Αυτόνομη Παρέμβαση, η συνδικαλιστική παράταξη του Σύριζα συντάχθηκε με την ΔΑΚΕ(Ν.Δ.) και την ΠΑΣΚΕ(Πασόκ) υπέρ της λήξης της μεγάλης απεργίας των εκπαιδευτικών το Μάιο του ’13 λέγοντας οτι δεν υπάρχουν οι όροι για τη συνέχιση της, μετά από την επίταξη που επέβαλλε ο Σαμαράς.

Τις τελευταίες 10 ημέρες τα συνεργεία των συνεργαζόμενων εργολάβων της ΔΕΗ έχουν προχωρήσει σε 15.000 αποκοπές συνδέσεων.

Αναμένονται και οι κατασχέσεις σπιτιών από τις τράπεζες. Και από την Εθνική βρε κουτό. Και όχι δεν είναι η συνέχεια του ‪#‎irunmarathon‬.

ValueValuer

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Το δίλημμα δεν ήταν ποτέ Ευρώ ή Δραχμή.

5398_597844356916290_649790953_n
Το δίλημμα δεν ήταν ποτέ ευρώ ή δραχμή.
Το δίλημμά δεν ήταν ποτέ μέσα στην Ε.Ε. ή έξω από αυτή.
Το δίλημμα δεν ήταν ποτέ Ναι ή Όχι.

Οι όροι δεν άλλαξαν ποτέ, απλά κάποιες λεπτομέρειες είναι ενίοτε ευμετάβλητες. Πριν από λίγα χρόνια το δίλημμα ήταν Μνημόνιο ή όχι. Σήμερα έχει γίνει Μνημόνιο των Θεσμών ή Μνημόνιο Συριζα και οι μη κατέχοντες συνεχίζουν να ασπάζονται της υποτίμηση του βιοτικού τους επιπέδου που έχει γίνει καθεστώς. Για τους αμνήμονες η χώρα έχει πουληθεί από το 2010. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών συνεχίζουν να υπάρχουν, η εξόρυξη χρυσού και η ανυπολόγιστη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος στις Σκουριές Χαλκιδικής προς όφελος του Μπόμπολα καλά κρατεί, o βασικός μισθός παραμένει στα 495 ευρώ (και η γενιά των 700 ευρώ φαντάζει ουτοπία), η εργασία παραμένει ανασφάλιστη και οι υπερωρίες δεν πληρώνονται, ο ΕΝΦΙΑ συνεχίζει να εισπράττεται και τα μαγαζιά συνεχίζουν να λειτουργούν τις Κυριακές. Για να τα ξεκαθαρίσουμε λίγο λοιπόν, το συμφέρον δεν ήταν ποτέ εθνικό και το κράτος με την αστική τάξη έχουν αντίρροπα συμφέροντα με την εργατική τάξη. 

Τα διλήμματα είναι μια μορφή δημόσιας κοινωνικής συναίνεσης που εξουσιοδοτούν την κρατική μηχανή να πράξει τα δέοντα. Τα διπλωματικά παιχνίδια (και οι εκφάνσεις τους) πίσω από αυτά τα διλήμματα είναι πάντοτε πολύ ευρύτερα από το στενό πλαίσιο νοηματοδότησης που εκφράζεται στον δημόσιο διάλογο ενώ περιορίζονται στις αίθουσες συναντήσεων της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ και των πολιτικών τους υπασπιστών. Απορρέουν από αντιπαραθέσεις αστικών συμφερόντων, εκφράζονται με τελεσίγραφα και η έκβασή τους πιστώνει την πολιτική ηγεμονία στους εκάστοτε κρατικούς διαχειριστές.

Η αφομοίωση των διλημμάτων ως δημοκρατικό μέσο είναι μια μορφή προπαγάνδας που ασπάζονται οι κοντόφθαλμοι καθώς ένα δίλημμα είναι εξ’ ορισμού πολωμένο. Ακόμα και έτσι όμως, προκαλούν πανικό και άγχος καθώς η έννοια της ανάθεσης είναι βαθιά ριζωμένη στο σύγχρονο άνθρωπο που έχει γαλουχηθεί στη λογική του μη χείρον βέλτιστον και στην εκλογίκευση της υποταγής. Οι λαικές κατακτήσεις όμως δεν κηδεμονεύονται και δεν κερδίζονται από άλλους όπως και η λογική του λιγότερο κακού πιστώνει το καλό σε αυτούς που νοηματοδοτούν τις έννοιες κατά το δοκούν.

ANKYR796
Είτε με Ευρώ είτε με Δραχμή η καταπίεση και η οικονομική αφαίμαξη θα συνεχίσουν να υφίστανται και να οδηγούν σε αδιέξοδα. Η εκμετάλλευση των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων θα συνεχίσει να υπάρχει προς τέρψην του μεγάλου κεφαλαίου και η καταστολή των αντιφρονούντων θα συνυπάρχει με την ανέγερση φραχτών στη κρατική ατζέντα.

Οι κρατικές παραχωρήσεις, και όχι δικαιώματα, θα συνεχίσουν να είναι λίγες ή λιγότερες ανάλογα με την κομματική κρατική διαχείριση και τις οικονομικές συνθήκες των καιρών και για αυτό ένα δίλημμα οριοθετείται μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια.

Το πραγματικό διακύβευμα λοιπόν είναι η επικράτηση του φόβου και η περαιτέρω υποδούλωση σε οικονομικές και πολιτικές μειοψηφίες που παρασιτούν εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας, οι οποίες καταφεύγουν στο φασισμό ή στο φονταμενταλισμό όταν η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο τους, ή η πραγματική ελευθερία να δημιουργούμε τις επιλογές μας και τα πραγματικά ερωτήματα. Και οι πραγματικά επικίνδυνοι δεν είναι οι νεοφιλελεύθεροι που ψηφίζουν ναι αλλά αυτοί που συναρπάζονται από τις κρατικές ιαχές.

Value Valuer

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Αναρχικοί εναντίον Ισλαμιστών: Η Επανάσταση για την οποία δεν μιλά κανείς.

196551f2e75ea1ea6e13dfe1270d5afcΗ Μέση Ανατολή της εποχής μας, είναι, ίσως, η τελευταία περιοχή του πλανήτη, στην οποία η κυρίαρχη δυτική ιδεολογία, θα αναζητούσε ποτέ τη ριζοσπαστική πολιτική σκέψη, πόσο μάλλον, να την δει να μεταφράζεται και σε δράση.

Η εικόνα που έχουμε για την περιοχή, συντίθεται από δικτατορίες, στρατιωτικά πραξικοπήματα και θεοκρατίες. Χτισμένη πάνω στα ερείπια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποτελείται από κούφια κράτη όπως το Αφγανιστάν και -όλο και περισσότερο- κράτη όπως το Πακιστάν, όπου οτιδήποτε έξω από την πρωτεύουσα, μοιάζει με το Mad Max. Αλλά δεν βρίσκεστε στα κατεστημένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αυτή τη στιγμή, σωστά;

1d3a6e1934

Κατά μήκος των συνόρων της Συρίας, με την Τουρκία και το Βόρειο Ιράκ, βρίσκεται μια -κυρίως- κουρδική περιοχή, με πληθυσμό 4.600.000, στην οποία λαμβάνει χώρα ένα μεγάλο κοινωνικό πείραμα. Συμβαίνει κυριολεκτικά μέσα σε διασταυρούμενα πυρά μεταξύ της δικτατορίας της Συρίας, της μαζικής παραφροσύνης των ισλαμιστών του ISIS και την διαχρονική εχθρότητα της Τουρκίας, προς την ιδέα της κουρδικής αυτονομίας, ενώ κάπου στο βάθος αχνοφαίνονται το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ. Το Κόμμα της Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) και το Εθνικό Συμβούλιο των Κούρδων (ΧΕΝ), ίδρυσαν στην περιοχή της Rojava, μια κοινωνία που αναμιγνύει δημιουργικά τον άγριο φιλελευθερισμό (τα όπλα είναι παντού και δεν υπάρχουν φόροι – κανένας) με την αναρχική σκέψη του Occupy και μια υγιή δόση φεμινισμού. Στα καντόνια της Rojava, υπάρχει μια μικρή κεντρική κυβέρνηση, η οποία λειτουργεί με απόλυτη ποσόστωση του 40% των αντιπροσώπων να είναι υπέρ των γυναικών, όμως το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς, γίνεται σε τοπικό επίπεδο, ημέρα την ημέρα, δρόμο το δρόμο και από χωριό σε χωριό.

f2802f5e569e111add0373fae57ddd7a

Ο επικεφαλής αρχιτέκτονας της ιδέας της Δημοκρατικής συνομοσπονδίας, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, εξηγεί ότι «Οικολογία και φεμινισμός είναι κεντρικοί πυλώνες» του συστήματος και αιχμές του δόρατος, κάτι που στη Δυτική σκέψη συναντάται μόνο στο περιθώριο της πολιτικής. Στη Rojava, οι άνδρες που κακοποιούν τις γυναίκες τους, αντιμετωπίζουν καθολικό εξοστρακισμό από την κοινότητα και  η ζωή τους καθίσταται αδύνατη σε ένα περιβάλλον το οποίο διακρίνεται ιδιαίτερα για την κοινωνικότητα του και την αλληλοσύνδεση μεταξύ των μελών του. Αντί για την ύπαρξη αστυνομικής δύναμης και φυλακών, λειτουργούν «επιτροπές ειρήνης» σε κάθε δήμο. Δουλειά τους είναι να εκτονώνουν τους κύκλους των ενδο-οικογενειακών δολοφονιών αντεκδίκησης, επιδιώκοντας συναινετικές συμφωνίες μεταξύ των αντίδικων πλευρών – και λειτουργεί.

Το μόνο μέρος του πειράματος της Rojava που έχει ελκύσει τη διεθνή προσοχή είναι οι παραστρατιωτικές μονάδες του YPJ, που αποτελούνται αποκλειστικά από γυναίκες. Έχουν αγωνιστεί και κερδίσει, μάχες τόσο κατά ISIS, όσο και κατά του συριακού στρατού. Το NBC, ο Guardian, ακόμη και το Marie Claire, έχουν καλύψει όλα τα κατορθώματα του YPJ, χωρίς να αναφερθούν ούτε καν επιγραμματικά στην ιδεολογία, που βρίσκεται πίσω από αυτά τα κατορθώματα. Ήταν οι κοπέλες του YPJ, μαζί με τους άνδρες συναδέλφους τους, του YPG, που διέσωσαν τις χιλιάδες των Yazidis, που παρέμεναν εγκλωβισμένοι και περικυκλωμένοι από τους ισλαμιστές του ISIS, στο όρος Sinjar, στο βόρειο Ιράκ. Η κοινότητα των Γιεζίντι είχε την ατυχία να βρίσκεται σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα στις περιοχές που ελέγχει το ISIS. Αποτελούσε, δε, για αυτούς τους ισλαμιστές, μια μισητή μειοψηφία, μέσα στον ισλαμικό κόσμο εδώ και χίλια χρόνια, η οποία κατηγορείται για «λατρεία του διαβόλου». Την ώρα που οι ΗΠΑ έριχναν προμήθειες από αέρος στους εγκλωβισμένους, ήταν οι ομάδες των Σύριων πολεμιστών, που έσπαγαν τις γραμμές του ISIS και έσωζαν δεκάδες χιλιάδες ζωές.

6c290948-472e-4ebb-8e22-aafc4e970e73_16x9_600x338

Ακόμη, υπερασπίστηκαν με επιτυχία την πόλη του Kobani, όταν το ISIS ξεκίνησε ολομέτωπη επίθεση κατά της μικρής πόλης των σαράντα πέντε χιλιάδων κατοίκων, χρησιμοποιώντας τανκς, πυραύλους, ακόμη και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Παρά τις σοβαρές απώλειες, η πόλη παραμένει ελεύθερη, αν και τα γύρω χωριά εξακολουθούν να αμφισβητούνται.

Η YPJ / G και το Κίνημα Δημοκρατικής Κοινωνίας δεν είναι φυσικά τέλειοι σε όλα: έχουν κατηγορηθεί για τη χρήση παιδιών-στρατιωτών (κορίτσια από την ηλικία των δώδεκα χρησιμοποιούνται ως μάγειρες και καθαριστές για τις YPJ και υποβάλλονται σε κάποια βασική εκπαίδευση μάχης, αν και δεν ρίχνονται στη μάχη) και είναι για πάντα στιγματισμένοι από την ένωσή τους με το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), το οποίο, υπό την ηγεσία του Αμπντουλάχ Οτσαλάν χαρακτηρίστηκε τρομοκρατική οργάνωση από τα περισσότερα κράτη ανά τον κόσμο. Το πρώην μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα έχει ακόμη κατηγορηθεί για σκοτεινές διασυνδέσεις με το εμπόριο ναρκωτικών και τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες.

3b22f924617c7ee0af6c6ed537d0375a

Ωστόσο, παρ’ όλα τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν, οι άνθρωποι της Rojava αποτελούν, αυτή τη στιγμή, το μόνο κίνημα μεγάλης κλίμακας σε ολόκληρο τον πλανήτη, το οποίο εφαρμόζει πραγματικά μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στο κράτος και τον καπιταλισμό.

Όπως οι ισπανικές αναρχικές ομοσπονδίες και οι Ζαπατίστας του Μεξικού πριν από αυτούς, οι άνθρωποι της Rojava έχουν επιλέξει να κάνει το αδύνατο: να δημιουργήσουν μια νέα κοινωνία, τη στιγμή μάλιστα που αγωνίζονται σαν μία από τις μικρότερες δυνάμεις σε αυτό τον περιφερειακό πόλεμο, ισορροπώντας πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί. Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν θα μπορέσουν να το φτάσουν μακριά.

Αναδημοσίευση – Μετάφραση από το CVLTNation
Μετάφραση-επιμέλεια: Ματθαίος Τσιμιτάκης

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Πάτρα : Απεβίωσε ο σύντροφος αναρχικός Αντώνης Στασινόπουλος

wfrryoqhlr554c75fc54977

Ο Αντώνης Στασινόπουλος, είχε πάρει μέρος σαν αλληλέγγυος, σε όλους τους εργατικούς αγώνες από το 1970, και στη πρώτη γραμμή στις μεγάλες κινητοποιήσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής, της Μίσκο και της Πιρέλλι τη δεκαετία του ’90.  Εργάτης ο ίδιος, είχε περάσει από πολλές δουλειές. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Αναρχικής Ομάδας Πάτρας το 1984,  η οποία είχε δημιουργήσει και το πρώτο αναρχικό στέκι σε ένα διώροφο νεοκλασικό στην οδό Γεροκωστοπούλου πάνω από τη πλατεία Γεωργίου.  Ιδρυτικό μέλος επίσης  του σωματίου ανέργων Πάτρας το 1992, μέλος του κοινωνικού κέντρου Πάτρας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. και άλλων αναρχικών και όχι μόνο πρωτοβουλιών.

Τα τελευταία χρόνια είχε προβλήματα με τη καρδιά του. Αυτό δεν τον εμπόδισε στη εξέγερση του 2008 για τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, να πάει εντελώς μόνος του και σε ηλικία κοντά στα εξήντα, στη γενική αστυνομική διεύθυνση Αχαΐας και να ρίξει δύο μολότοφ. Ενέργεια για την οποία συνελήφθη.

Ο Αντώνης έγραφε ποιήματα, λογοτεχνικά πεζά και πολιτικά συγγράμματα. Λογοτέχνης και ποιητής της αγνής εργατικής συνείδησης. Εμπνευσμένα τα ποίηματά του, υπάρχουν σε κινηματικά βιβλιοπωλεία και δανειστικές βιβλιοθήκες σε στέκια της πόλης της Πάτρας.

Με τον Αντώνη γνωριστήκαμε το 1983. Ένας ευγενικός άνθρωπος, με ασκητικό παρουσιαστικό, αλλά με μάτια γεμάτα δύναμη και φλόγα, λες και είχε βγει μέσα από τα βιβλία του Ντοστογιέφσκι. Μαχητικός και πάντα μπροστάρης στους εργατικούς αγώνες.

Ήμασταν μαζί στη κατάληψη του παραρτήματος το 1985 μετά τη δολοφονία του Μ. Καλτεζά. Κάποτε μου στάθηκε εκείνα τα χρόνια, όταν με είχαν προσαγάγει σε συγκέντρωση για την επέτειο της 17 Νοέμβρη και προσπάθησε να εμποδίσει τους ασφαλίτες να με πάρουν.

Η κηδεία του Αντώνη είναι αύριο το απόγευμα στις 5.00 στην αγία Αλεξιώτισα (σύνορα) στη Πάτρα.

Παραθέτω στη μνήμη του δύο από τα ποιηματά του. Δεν σε ξεχνώ σύντροφε. Θα ζεις μέσα από τη μνήμη μας.

Ευάγριος Αληθινός

Απόηχος

Και τι απομένει,
εάν όχι ο απόηχος
όσων με επιμέλεια πράξαμε;
Στους ομόκεντρους κύκλους του σύμπαντος
πουλιά ταξιδιάρικα.
Και καθήσαμε γύρω από το τραπέζι
οι αγαπημένοι
με κρασί
στις σκέψεις μας το τελευταίο ταξίδι.
Κουβεντιάσαμε τα όνειρα
μας συνεπήρε ο χορός των κυμάτων.
Και παραδοθήκαμε στης νύχτας τη σαγήνη
ωσάν πέπλο μας τύλιγε των άστρων το φέγγισμα.

Της καρδιάς

Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου.
Άνοιξε το στους ξεριζωμένους μετανάστες,
που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού.
Άνοιξε το στους άνεργους
που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων
για μια ακτίνα ήλιου.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου στα παιδιά των φαναριών,
που το κρύο τους περονιάζει τα κόκαλα.
Άνοιξε το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο
καίτοι προσπάθησαν.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου
σε όλους τους απόκληρους της ζωής.

(Από την ποιητική συλλογή «Των ονείρων τα χρώματα» εκδ. Βιβλιοπέλαγος 2004)

Σε αυτό το link έχουν ανέβει όλες οι ποιητικές συλλογές του http://sthenos.blogspot.gr/

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Χαράζοντας δρόμους. Η μικρή-μεγάλη ιστορία του ανθρώπινου είδους

5398_597844356916290_649790953_n

Ο αποδημητικός άνθρωπος

Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια ιστορία μετανάστευσης. Από τότε που σχηματίστηκαν οι πρώτες κοινωνικές ομάδες, οι άνθρωποι διαρκώς μετανάστευαν από το ένα μέρος στο άλλο προς αναζήτηση τροφής ή ασφάλειας, αναζητώντας τόπους όπου θα μπορούσαν να επιβιώσουν, να αναπτυχθούν.

Ο πλανήτης που μας φιλοξενεί έχει οργωθεί από τα βήματα δισεκατομμυρίων ανθρώπων που χάραξαν μονοπάτια τα οποία έγιναν δρόμοι. Δρόμοι που έκαναν το πλανήτη ένα φιλόξενο μέρος για το ανθρώπινο είδος, δρόμοι που έφεραν κοντά τους πολιτισμούς, τους ανέμειξαν, τους μετέφεραν σε άλλους τόπους κάνοντας νέους πολιτισμούς πιο εξελιγμένους. Ο ίδιος ο πολιτισμός είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς μετανάστευσης του ανθρώπινου είδους και ξεκίνησε χωρίς να φορά παπούτσια.

Ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός γεννήθηκε σε μια βάρκα

Ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός συγκροτήθηκε λόγω των μετακινήσεων των διάφορων ελληνικών φύλων στην ανατολική Μεσόγειο και τη Βαλκανική χερσόνησο. Ο Μινωικός πολιτισμός στην Κρήτη δεν θα είχε αναπτυχθεί σε αυτό το βαθμό αν δεν είχε δεχτεί πιο πριν επιρροές από τους Φοίνικες και τους Αιγύπτιους . Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός κατέρρευσε υπό το βάρος της μετατόπισης των Δωριέων προς τον Νότο που αντικατέστησαν τον χαλκό με τον σίδηρο. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός του 5ου αιώνα π.χ. (που με υπεροψία επικαλούνται οι σύγχρονοι ελλαδέμποροι ότι είναι απόγονοι του), δε θα υπήρχε αν οι άνθρωποι δε μετανάστευαν αντλώντας γνώση από άλλους τόπους και πολιτισμούς. Και η Μεγάλη Ελλάδα της Νότιας Ιταλίας είναι αποτέλεσμα εποικισμού από κατοίκους των ελληνικών πόλεων-κρατών.

Στην ιστορική πια εποχή, η μετανάστευση αρχίζει να διαφοροποιείται, χωρίς να σταματά. Μεγάλες ομάδες ανθρώπων μεταφέρονται από τον ένα τόπο στον άλλο, μέσα στα πλαίσια κυριάρχησης πάνω στους συνανθρώπους τους και κατάκτησης καινούριων τόπων και βασιλείων. Αυτό ισχύει τόσο για τον αποικισμό από τους αρχαίους Έλληνες μεγάλων περιοχών της Μεσογείου, πράγμα που γενικεύεται κατά τους αλεξανδρινούς χρόνους, όσο και αργότερα στους χρόνους των μεγάλων αυτοκρατοριών, Ρωμαϊκής, Βυζαντινής και Οθωμανικής. Και αν ισχυριστεί κανείς ότι δεν έτρεξε ούτε μια σταγόνα αίμα να θυμάστε ότι το ψέμα έχει κοντά πόδια και δε μπορεί να ταξιδέψει μακριά.

Οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι μετανάστες που εξήγαγαν τον πολιτισμό του σπαθιού και του μπαρουτιού.

Η μετανάστευση των Ευρωπαίων, που άρχισε από την Αναγέννηση και συνεχίστηκε για αρκετούς αιώνες, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της παγκόσμιας ανθρώπινης ιστορίας. Οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι μεταναστεύουν προς την Αμερική, την Ασία και την Αφρική, μετά την ανακάλυψη αυτών των ηπείρων και του φυσικού πλούτου που διέθεταν, δημιουργώντας αποικίες. Η αποικιακή μετανάστευση των Ευρωπαίων θα συνδεθεί με τη διαμόρφωση της αποικιοκρατίας και της κυριαρχούμενης από τη Δύση παγκόσμιας αγοράς. Οι Ευρωπαίοι έποικοι αποτέλεσαν τον πρώτο φορέα-δίκτυο της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Τα αποτελέσματα αυτής της μετανάστευσης για τους αυτόχθονες λαούς ήταν τραγικά, γιατί ουσιαστικά οι Ευρωπαίοι μετανάστες φέρνουν μαζί τους τον «πολιτισμό» της υποδούλωσης προς τους ιθαγενείς «βαρβάρους» κατασφάζοντας, καταστρέφοντας, λεηλατώντας και σκλαβώνοντας τους, ενώ παράλληλα ξεκίνησαν να τους «εκπολιτίζουν» μέσω του χριστιανισμού, που πάντα είχε μεγάλη αδυναμία στο χρυσάφι και στους σκλάβους. Όσοι γλυτώνουν από το σπαθί και τις αλυσίδες, θα «εκπολιτιστούν» από τις άγνωστες σε αυτούς επιδημίες και αρρώστιες της «πολιτισμένης» Ευρώπης. Κατά τους 17ο 18ο και 19ο αιώνες, έχουμε πια μαζικές μετακινήσεις των Ευρωπαίων στην αποικίες που είχαν δημιουργήσει στο νέο κόσμο, στην Αφρική και στην Ασία.

Παράλληλα χιλιάδες Αφρικανοί σκλάβοι μεταφέρονται αλυσοδεμένοι στις αποικίες της Αμερικάνικης ηπείρου, δεδομένου ότι οι εγχώριοι, προς εκμετάλλευση, πληθυσμοί εξοντώθηκαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, για να χτίσουν με το αίμα τους και τον ιδρώτα τους στις φυτείες και στα ορυχεία, τα παλάτια και τη δόξα των Ευρωπαίων Βασιλέων, τα χρηματοκιβώτια των τραπεζιτών, των μεγαλοκτηματιών και βιομηχάνων στο νέο και παλιό κόσμο, γεμίζοντας με χρυσά νομίσματα τα σεντούκια τους. Μετανάστες δια της βίας και αυτοί, μιας εποχής που οι άνθρωποι με σκούρο δέρμα αποτελούσαν ένα πολύ επικερδές εμπόρευμα.

Η βιομηχανική επανάσταση ταΐζει τις μηχανές της μετανάστες.

Η περίοδος που γέννησε τον καπιταλισμό και το Μαρξισμό κατά τον 19ο αιώνα, κι έγινε γνωστή ως βιομηχανική επανάσταση, ίσως να μην είχε τόσο αλματώδη ανάπτυξη αν δεν είχε βασιστεί πρώτα στην εσωτερική μετανάστευση από την ύπαιθρο στα αστικά κέντρα και αργότερα στην εξωτερική μετανάστευση από τις φτωχές αγροτικές χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, προς αυτές του Βορρά και του νέου κόσμου.

Χιλιάδες αγρότες εγκατέλειψαν αναγκαστικά την ύπαιθρο για να επιβιώσουν και έγιναν εργάτες στις νεοσύστατες βιομηχανίες της Αγγλίας, στα σιδηροδρομικά εργοτάξια, στα ανθρακωρυχεία και τα μεταλλεία της βόρειας Ευρώπης και των ΗΠΑ. Χιλιάδες άτομα ξεσηκώθηκαν από τους τόπους τους και μετανάστευσαν κάτω από τη βία της πείνας και της ανέχειας, για να γίνουν το «καύσιμο» που έκανε τις μηχανές να παράγουν προϊόντα, πολιτισμό και πλούτο για τους λίγους. Η νέα βιομηχανική εποχή είχε ανάγκη σε πρώτες ύλες, πάμφθηνα εργατικά χέρια και εξαντλητική ολοήμερη εργασία. Οι μετανάστες ήταν η τροφή των μηχανών και οι μηχανές πεινούσαν όλο και περισσότερο.

Οι βόμβες δεν είναι διαβατήρια μόνο για το θάνατο.

Καταλυτικό ρόλο στα μεγάλα μεταναστευτικά κύματα έπαιξαν και οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι του 20ου αιώνα. Ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος κατάστρεψε τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης ρίχνοντας τες σε οικονομική κρίση και αναγκάζοντας χιλιάδες ανθρώπους να μεταναστεύσουν κυρίως στις ΗΠΑ, που δεν είχαν θιγεί άμεσα από την παγκόσμια σύρραξη και βάδιζαν σταθερά κι ανοδικά προς την κατάκτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, στην Ευρώπη η Γερμανία και στην Αμερική οι ΗΠΑ κι ο Καναδάς, άρχισαν σιγά – σιγά να γίνονται οι παγκόσμιες αγορές εργατικής δύναμης, που «εισήγαν» από τα φτωχά και κατεστραμμένα από τον πόλεμο νοτιοευρωπαϊκά και ασιατικά κράτη, μετανάστες εργάτες.

Η ζήτηση όλων αυτών των μεταναστών εργατών, στις παραπάνω χώρες, ήρθε λόγω της τεράστιας οικονομικοτεχνικής ανάπτυξης των μεταπολεμικών χρόνων. Οι ΗΠΑ βγήκαν νικήτριες όχι μόνο στα πεδία των μαχών αλλά και οικονομικά από τον πόλεμο. Το ίδιο και η Γερμανία, η οποία παρότι ηττήθηκε, κατόρθωσε μέσα σε λίγο διάστημα να γίνει μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης. Έτσι έχουμε το λεγόμενο «Γερμανικό οικονομικό θαύμα», που δεν το έκανε κάποιος άγιος, αλλά μετανάστες από τη νότια Ευρώπη με τα φτηνά εργατικά τους χέρια.

Όσοι δεν έγιναν τροφή για τα κανόνια, έγιναν το γράσο στα γρανάζια των μηχανών για να ανοικοδομηθεί ο ρημαγμένος κόσμος που ξαναέχτιζαν αυτοί που τον κατέστρεψαν πριν. Στο διάστημα 1870-1989, πάνω από 250 εκατομμύρια ανθρώπων μετανάστευσαν ανά την υφήλιο, (από τα οποία 30 με 50 εκατομμύρια προέρχονταν από τις χώρες του 3ου κόσμου) με κύριους προορισμούς τη Βόρεια Ευρώπη, την Αμερικάνικη ήπειρο και την Αυστραλία. Κανένας από αυτούς δεν άφησε το τόπο του για να κάνει τουρισμό.

Το τείχος πέφτει, τα τείχη υψώνονται.

Βερολίνο, Νοέμβριος του 1989. Οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης παρακολουθούν με χαρά και όχι δάκρυα την πτώση του τείχους. Μαζί του, παρακολουθούν και την πτώση του πολιτικού συστήματος που κάποτε είχε εξαγγείλει τη δικτατορία του προλεταριάτου και κατέληξε να ασκεί τη δικτατορία της γραφειοκρατίας και τη θρησκεία των κομμάτων και των ηγετών τους, παρότι πίστευε ότι η «θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Τα δάκρυα θα έρθουν αργότερα όταν διαπιστώνουν ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ο παράδεισος που τους υποσχόταν το «Radio Free Europe»* αλλά η κόλασή τους.

Καραβάνια γυναικών και αντρών παίρνουν τους δρόμους προς τη Δυτική Ευρώπη περιμένοντας να αντικρίσουν τη γη της επαγγελίας. Αντί αυτής θα αντικρίσουν τις βιτρίνες και τα πεζοδρόμια της πορνείας, τις οικοδομές και τους αγρούς της ολοήμερης (και οικονομικά πενιχρής) δουλείας. Από «περήφανους συντρόφους», θα ακούν να τους αποκαλούν κλέφτες, δολοφόνους, άξεστους, βιαστές, ληστές, πουτάνες, τοποθετώντας μπροστά σε κάθεμιά από τις παραπάνω λέξεις και την εκάστοτε χώρα καταγωγής τους. Οι χώρες του Ευρωπαϊκού νότου από παραδοσιακοί εξαγωγείς μεταναστών κάποτε, επιτέλους θα «αναβαθμιστούν» σε εισαγωγείς. Οι δουλειές πάνε καλά αρκεί να έχουμε πάμφθηνα εργατικά χέρια να μας τις κάνουν και νεανικά κορμιά να σβήνουμε τον πόθο μας.

Για πρώτη φορά τα άλλοτε θύματα της μεταναστευτικής εκμετάλλευσης, θα έχουν τη χαρά να γίνουν οι θύτες της. Για πρώτη φορά αυτοί που ένιωσαν το ρατσισμό στο πετσί τους θα έχουν τη χαρά να αισθανθούν φυλετικά ανώτεροι. Η αυγή του 21ου αιώνα θα αναβιώσει και το ξεχασμένο επάγγελμα του δουλεμπόρου. Οι τωρινές φυτείες είναι τα μπουρδέλα, τα στριπτιτζάδικα.,τα χωράφια και τα θερμοκήπια. Οι κατασκευαστικές εταιρίες και τα εργολαβικά συνεργεία. Οι δουλέμποροι δεν κρατούν αλυσίδες αλλά διαβατήρια, οι διαφημίσεις στα σκλαβοπάζαρα δε γράφουν: «πωλούνται υγιέστατοι/ες και νέοι/ες νέγροι/ες για τη συγκομιδή βαμβακιού», αλλά: «Προσεχώς Βουλγάρες» και «Αλβανός για όλες τις δουλειές». Ο βούρδουλας, το μαχαίρι και το μπαρούτι όμως θα παραμείνουν μια διαχρονική αξία.

Τα κλουβιά που πλέουν στη θάλασσα.

Όταν οι σκλάβοι στα λιμάνια της Αφρικής με τις αλυσίδες στα πόδια, αντίκριζαν πρώτη φορά τα πλοία που θα τους μετέφεραν στις φυτείες του νέου κόσμου, τους έπιανε τρόμος. Πίστευαν ότι ήταν τέρατα που θα τους φάνε. Είχαν δίκιο. Στα αμπάρια τους οι σκλάβοι ήταν δεμένοι κι ακίνητοι ο ένας πάνω στον άλλο μέρα-νύχτα ώστε να μη χαραμίζεται ούτε σπιθαμή από τον πολύτιμο χώρο για το φορτίο. Πολλοί πέθαιναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και οι φύλακες κάθε μέρα πετούσαν κορμιά στη θάλασσα. Ήταν όμως τυχεροί γιατί έκαναν το ταξίδι δωρεάν. Σήμερα, τριακόσια χρόνια μετά, οι άθλιες βάρκες και τα μικρά σαπιοκάραβα, ξεχειλισμένες με μετανάστες που βουλιάζουν στα πέλαγα της Μεσογείου, είναι τα δισέγγονα εκείνων των δουλεμπορικών. Οι σημερινοί σκλάβοι δεν ονομάζονται πια σκλάβοι αλλά «λαθρομετανάστες».

Έχουν όμως μια ομοιότητα με τους προπαππούδες τους και μία διαφορά: δε φεύγουν μόνοι τους. Τους αναγκάζουν οι πρόεδροι που τους δόθηκε ιερή εντολή από το Θεό να διορθώσουν το λάθος που διέπραξε η γεωγραφία όταν έβαλε το πετρέλαιο της Δύσης στο υπέδαφος της Ανατολής. Και τα ορυκτά κατασκευής ηλεκτρονικών εξαρτημάτων (όπως το κοβάλτιο) στο υπέδαφος της Αφρικής. Κανείς τους δε μεταναστεύει επειδή το θέλει. Από την Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική και Νότια Ασία οι απελπισμένοι προσπαθούν να γλιτώσουν τα κεφάλια τους από τους πυραύλους των F16, την ξηρασία, τα χέρσα χωράφια, τα μολυσμένα ποτάμια και το άδειο τους στομάχι. Οι βιβλικές πληγές προκαλούνται από εκδικητές αγγέλους που δε φέρουν ρομφαίες όπως μας λένε οι γραφές και δε τους φωνάζουν Χερουβείμ και Σεραφείμ, αλλά με περίεργα ονόματα όπως: Union Carbide Corporation, Bayer, Shell, Exon Mobil, Blackwater, Nestle, Siemens, IBM, Dow Chemical, ITT, NATO, U.S. Marines, CIA, MI6, Mosant.

Όσοι γλυτώσουν από τα κύματα ή τις νάρκες των συνόρων, συλλαμβάνονται επειδή είναι «λαθραίοι» και δεν έχουν χαρτιά. Σε αντίθεση με ένα χαρτί που το ονομάζουμε χρήμα το οποίο κυκλοφορεί ελεύθερα ανάμεσα στις χώρες. Το ίδιο αυτό χαρτί κάνει και τη μοναδική διαφορά. Οι σημερινοί σκλάβοι πρέπει να το διαθέτουν σε μεγάλη ποσότητα ώστε να δεθούν στις αλυσίδες των δουλεμπορικών και να διασχίσουν τις νοητές γραμμές που έχουν καθοριστεί με διακρατικές συμφωνίες και τις ονομάζουμε σύνορα.

Τα τείχη υψώνονται και νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης χτίζονται στην Ευρώπη ακριβώς εβδομήντα χρόνια μετά από το κλείσιμο τους με το τέλος του Β’ π.π., για να υποδεχτούν αυτούς που τους λένε «λαθρομετανάστες». Το ότι τότε τους έλεγαν: «Εβραίους», «γύφτους», «ομοφυλόφιλους», «κομμουνιστές», «αναρχικούς», είναι αποτέλεσμα καθαρά λεκτικών νεωτερισμών.

Ο Τρόμος του παγκόσμιου τρομοκράτη.

Πολλούς από αυτούς οι δυτικές κυβερνήσεις τους θεωρούν εν δυνάμει «τρομοκράτες» που θέλουν να ανατινάξουν τις πόλεις μας επειδή πιστεύουν σε μια άλλη καταπιεστική θρησκεία που λέγεται Ισλάμ και της αρέσει το αίμα και οι θυσίες, όπως μας λένε. Όχι και τόσο «φιλεύσπλαχνη» όπως ο χριστιανισμός που επί χίλια χρόνια «δίδασκε» την αγάπη και την ειρήνη με την ιερά εξέταση στους Εβραίους, τους Άραβες, τους επιστήμονες και τους καλλιτέχνες της Ευρώπης.

Αυτοί, οι προκαταβολικά καταδικασμένοι πριν τη «τέλεση του εγκλήματος», θεωρούνται από τους δυνατούς και τους χορτασμένους της Δύσης η μεγαλύτερη απειλή. Το ότι καταδικάστηκαν-πριν πάρουν τους δρόμους της προσφυγιάς και της μετανάστευσης- να ζουν ταπεινωμένοι μέσα στην πείνα και οι τόποι τους να συρρικνώνονται καθημερινά από τις συνεχείς εισβολές της Δύσης, είναι μια λεπτομέρεια που λόγω του «πολιτισμού» τους, δε την καταλαβαίνουν. Αυτοί φταίνε για τα δεινά τους, επειδή είναι τρομοκράτες…

«Και αν δεν είναι, σίγουρα θα γίνουν !» Αναφώνησε ο πατήρ Άνθιμος (που κι αυτουνού του το είπε ο Θεός).

Αρχή και τέλος μέσα από τα λόγια ενός πολίτη του κόσμου.

«Ελεύθερο χρήμα, φυλακισμένοι άνθρωποι: Το χρήμα κυκλοφορεί ελεύθερα, χωρίς σύνορα, χωρίς τελωνεία, αλλά ο άνθρωπος μπορεί να βρεθεί φυλακισμένος για το απλό έγκλημα του να είναι «παράνομος», δηλαδή επειδή δεν έχει χαρτιά. Βέβαια, κανείς δε ζήτησε διαβατήριο από το Χριστόφορο Κολόμβο, κανείς δεν απαίτησε άδεια εργασίας ή πιστοποιητικό καλής διαγωγής από τον Φραγκίσκο Πιζάρο ή από τον Ερνάν Κορτές, ούτε από τόσους και τόσους δολοφόνους των ιθαγενών, που διέσχισαν τη θάλασσα από την Ευρώπη της Αναγέννησης ως τις ακτές της Αμερικής. Πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, αρκετά πιο παλιά, εάν η παγκόσμια αμνησία δεν μας εμποδίζει να ανακτήσουμε την πρώτη μας μνήμη, ας αναρωτηθούμε από πού προερχόμαστε. Ο Αδάμ και η Εύα ήταν μαύροι; Μπορεί και να ήταν, ποιος ξέρει. Ο ήλιος ανέλαβε να μοιράσει τα χρώματα πολύ αργότερα.

Το ανθρώπινο ταξίδι πάνω στη γη άρχισε από την Αφρική. Από εκεί ξεκίνησαν να κατακτήσουν τον πλανήτη οι πρόγονοί μας. Τώρα είμαστε περισσότερα χρώματα κι από το ουράνιο τόξο, όμως είμαστε όλοι Αφρικανοί μετανάστες. Ακόμη και οι πιο λευκοί από τους λευκούς κατάγονται από την Αφρική. Ίσως αρνούμαστε να θυμόμαστε την κοινή μας καταγωγή (γιατί ο ρατσισμός προκαλεί αμνησία) ή γιατί δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως εκείνα τα μακρινά χρόνια η χώρα μας ήταν ολόκληρος ο κόσμος. Ένας απέραντος χάρτης δίχως σύνορα, και πως τα πόδια μας ήταν το μοναδικό απαιτούμενο διαβατήριο.»

(Eduardo Galeano «Καθρέπτες»)

Radio Free Europe ο μεγαλύτερος ραδιοσταθμός της Δυτικής Ευρώπης, που έφτιαξαν οι ΗΠΑ το 1947 με προπαγανδιστικό αντικομμουνιστικό πρόγραμμα σε 24ωρη βάση, ο οποίος εξέπεμπε στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης σε πάνω από 30 γλώσσες

Ευάγριος Αληθινός

* Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε τον Μάρτη του 2010 στην εφημερίδα δρόμου Άπατρις. Η αναδημοσίευσή και κοινοποίησή του είναι κάτι παραπάνω από επιθυμητή, ακόμη και χωρίς καμία αναφορά στο συγγραφέα του. Απαγορεύεται ρητώς η αναδημοσίευσή του από αστικά-εμπορικά Μ.Μ.Ε.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Αυτά έλεγε ο Σύριζα για τις καταλήψεις πριν από 5 μήνες

Αυτά έλεγε ο Σύριζα για τις καταλήψεις πριν από 5 μήνες. Τότε μπορούσε όμως να τις εκμεταλλευτεί πολιτικά και επικοινωνιακά προβάλλοντας ένα μαχητικό αριστερό προφίλ.

tsipras-panepistimio

Τελικά πήγε και ταμείο στο τέλος όπως είδαμε τον Γενάρη συγκεντρώνοντας 36% στις εκλογές δηλαδή 32 μονάδες πάνω από το ποσοστό που συγκέντρωνε πριν από κάποια χρόνια. Αλλά πλέον, ενώ εξαργύρωσε πολιτικά τις προηγούμενες καταλήψεις που συμμετείχε, παραθέτει μια διαφορετική άποψη σχετικά με την Κατάληψη της Πρυτανείας προς αλληλεγγύη στους 10 πολιτικούς κρατούμενους και απεργούς πείνας για πάνω από 40 μέρες, που ζητούν την κατάργηση των τρομονόμων (187 & 187Α), του κουκουλονόμου, των φυλακών τύπου Γ, καθώς επίσης την οριοθέτηση της χρήσης του DNA, την απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού και την άρση της ποινικοποίησης συγγενικών και συντροφικών σχέσεων των κρατουμένων.

dsvsdcw-horz

Και λέμε ο Σύριζα και όχι η νεολαία του καθώς είναι ηλίθιος όποιος νομίζει ότι η νεολαία του είναι μια αποκλίνουσα ομάδα από την καθεστωτική του γραμμή. Ο Σύριζα πολλές φορές έχει θολώσει τα νερά ανακατεύοντας την τράπουλα των συνιστωσών του ρίχνοντας την ευθύνη στο αιώνιο άλλο, αλλά από την νεολαία του δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί. Είναι αυτή που είναι η πρώτη του και μοναδική γραμμή, σε καταλήψεις που στηρίζει ή οργανώνει, καθώς μια κατάληψη δεν συνάδει με την εικόνα των κοστουμαρισμένων του τσοπάνηδων. Οπότε στέλνει τα πρόβατα όπως κάνουν άλλωστε όλα τα κόμματα με τις νεολαίες τους. Να σημειώσουμε ότι εκλεκτά φυντάνια όπως ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης,(νυν Υφυπουργός) έχουν προέλθει από αυτή τη νεολαία, για αυτούς που δεν βλέπουν το προφανές.

Πλέον όμως δεν τον ικανοποιούν πολιτικά, χαλάνε το ευρωπαικό του προσωπείο και την αποδοχή από το 32% των κεντροδεξιών ψηφοφόρων του και από τους φετινούς φίλους του των ΑΝΕΛ. Φοβάται ότι θα χάσει την θεσμική του αίγλη και θα ξαναπέσει στο βούρκο του 5%. Οι καταλήψεις δεν χωρούν στο δικό του σοσιαλιστικό ορίζοντα. Οι καταληψίες αντιεξουσιαστές πλέον είναι οι βάρβαροι, αυτοί που κλείνουν τα πανεπιστήμια και πετάνε έξω τους πρυτάνεις, αυτοί που παρακωλύουν το διδακτικό έργο και τα ερευνητικά του προγράμματα, αυτοί που κηλιδώνουν την δημοκρατία των πολλών, αυτοί που έχουν θέση στις φυλακές και στα νοσοκομεία.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

The Lie We Live – Το ψέμα στο οποίο ζούμε (Video)

5398_597844356916290_649790953_n

In the video, Spencer Cathcart questions our freedom, the education system, corporations, money, the American capitalist system, the US government, world collapse, the environment, climate change, genetically modified food, and our treatment of animals.

http://theliewelive.blogspot.gr/

Leave a comment

Filed under Uncategorized